Is er verschil tussen een Nederlandse egel en een Amerikaanse? Vast wel. Maar soms is het nauwelijks te horen.

Vrijdag waren we naar een optreden van de Dutch Eagles. Mijn lief is al jaren lang fan van de Eagles, de echte, Amerikaanse dan he.  We hadden evoren wel een beetje een gevoel van 'een coverbandje, wat zal 't zijn?' 

Maar deze band bleek gewoon heel erg goed. Muzikaal, instumentaal en die zang! Net zo goed, beter zelfs, dan de echte Eagles. We kreZe speelden ook nummers van tijdgenoten zoals Crosby, Stills, Nash, Jackson Browne en Randy Newman.

Dit is een goeie band en het was een hele leuke avond! Ze touren de komende maanden door Nederland.

Het is aan te bevelen om een optreden van ze bij te wonen, vindt Dalia.

OK, het is nu gelukt om reacties toe te laten op de nieuwste berichten. Maar op de Pokkie Foetse en Middeleeuwen krijg ik ze er niet bij.
Als je wilt reageren op xe9xe9n van die twee, wil je het dan onder dit stukje doen?

Ben ik na lange tijd weer terug in Blogland, hebben ze de hele boel veranderd. Hoe krijg ik in vredesnaam de mogelijkheid om reacties toe te laten geactiveerd?

Wat een middeleeuws gedoe.

De naam alleen al. Prinsjesdag.
Een koningin met een kroon op haar hoofd (iets voor kleine meisjes als ze sprookje spelen) rijdt in een 'gouden' koets, voortgetrokken door paarden, door de stad.
Als je de monarchie nog bij de tijd wil houden en serieus genomen wil worden, stop dan met die onzin!

Wat een stoffig gedoe. Men zegt x91Het is traditiex92. Ja ? Nou ? En?
Na een aantal eeuwen mag je wel eindelijk wel eens aan een nieuwe traditie gaan beginnen.
Met een beetje fantasie en smaak is vast wel Iets moderners te bedenken zonder onnodig gebruik van dieren.

Die paarden lopen ook liever in de wei dan in de stad. Plus dat ze de dag ervoor nog eens hevig gepest worden op het strand met rotjes, rook en andere schrikeffecten. Daar hebben die dieren niet om gevraagd. (Het is te hopen dat ze ook met het gooien van waxinelichtjes hebben geoefend!)

Wat zijn mensen toch rare wezens.

Pokkie foetsie!
Ik was mijn mobieltje kwijt en ik merkte het niet eens. Nou ja ik miste hem wel, maar ik dacht dat ik hem op mijn andere werkplek had laten liggen.
Toen ik thuis kwam, bleek de eerlijke vinder al naar mijn lief thuis gebeld te hebben. Ik kon hem meteen op komen halen in Capelle!
Ik was blij! en heb de jongen een tientje gegeven als dank.
Wat vind jij, was dat genoeg?
Het is een hele goedkope AH mobiel waar je alleen maar mee kunt bellen, maar als ik een nieuwe had meten kopen was ik meer kwijt geweest toch?

VuD vond het raar dat ik het leuk vindt om met de metro naar mijn werk te gaan. Natuurlijk, bij mooi weer fiets ik graag, bij rot weer vind ik het ook luxe om met de auto te gaan. Maar met de metro heb je kans op onverwachte gesprekken met onbekende mensen. (zie x91Blindx92)

Gisteren ging ik met de metro. Na een leuk weekend nam ik me voor om er een prettige week van te maken. In tegenstelling tot mijn gewoonte besloot ik me niet te haasten om de metro te halen. Ik kon wel een keer wachten op de volgende.

De schoonmaker was er weer met zijn kar. Bij eerdere gelegenheden had ik wel eens naar hem geknikt bij wijze van groet. Hij reageerde toen nauwelijks. Ik vraag me opnieuw af van welk land hij afkomstig is, Irak, Iran, geen Turkije geloof ik. Ik neem een metrokrantje en ga zitten op de koude ijzeren bank. Hij komt naderbij met zijn veger en ik til mijn voeten op zodat hij onder het bankje de rommel weg kan vegen. Tot mijn verbazing zegt hij x93Goeiemorgenx92 en ik groet natuurlijk terug. Hij maakt een opmerking over de sneeuw die al weer valt. x93In Turkije, in mijn geboorteplaats is het mooi weer, 20 gradenx94. Ah, toch Turks, denk ik en vraag of die temperatuur daar normaal is voor de tijd van het jaar. Hij zegt van wel.

Ik vraag waar in Turkije dat dan is en hij begint omstandig uit te leggen, in moeilijk te volgen Nederlands. Ergens in Anatalolie, 75 km. van Ankara. Hij vertelt dat daar een toeristische attractie is. Iets met een berg en smalle treden heel hoog en dat daar vroeger christenen naar toe gingen. Zoiets. Hij nam er zelfgemaakte kxf6fte en in het dorp gekocht frisdrank mee naar toe, want ter plekke wordt het 10-voudige voor drankjes gevraagd. Hij deelde het ook uit aan Amerikaanse toeristen.

In xe9xe9n adem door gaat hij verder: x93Amerika, dat land deugt niet. Ze pikken alles en daardoor komen er terroristen." Enfin, hij vertelt tussendoor ook nog dat hij met een Nederlandse vrouw getrouwd was? Zelf is hij half Koerd, zijn moeder was Koerdisch en zijn pa Turks. Koerden en Turken wonen gewoon goed naast elkaar, x93maar ja de politiek he, de politiek.x94

Ik denk aan het toneelstuk dat ik zondag van het O.T. heb gezien: Het huis van de Stilte naar een boek van Orhan Pamuk. Het speelt in Turkije in de jaren 80 en ja, de politiek: de idealisten, fascisten, grijze wolven, communisten, nationalisten. Ik denk aan de politiek in Nederland, wat zal dat gaan worden? Politiek maakt meer stuk dan je lief is.

Ik knik met een begrijpende blik. "De metro komt er aan" zegt hij. Ik sta op. We groeten. x93Werk zex94 zegt hij en ik zeg het zelfde tegen hem. Dit gesprek duurde 8 minuten.

Daarom vind ik met de metro reizen leuk: die onverwachte ontmoetingen en gesprekken.

Fantastische muziek vandaag op Radio 6. Soul, jazz, funk !

Luisteruhhh

In Trouw van een poosje geleden las ik een interview met iemand – ik weet niet eens meer wie – die veel steun had aan een deel van een gedicht/tekst:

Ik dacht: Ik moet mijn vuisten ballen
Iemand zei: “Open je hand”
Ik was bang om door de mand te vallen
Iemand zei: “Er is geen mand

Ik vond het mooi en herkende het en vroeg me af wie deze tekst geschreven heeft. Ook was ik benieuwd naar het gehele gedicht. Dus ben ik gaan googlen. Tot mijn verbazing bleek het van Freek de Jonge te zijn. Vroeger een van mijn idolen, tegenwoordig vind ik dat hij zich vaak gedraagt als een zure dominee. Maar deze tekst is een parel.

Het is in zijn geheel te vinden op internet.
Bijvoorbeeld op www.musicfrom.nl/songteksten

Als ik het perron op loop, zie ik dat de metro die ik moet hebben over 5 minuten verwacht wordt. Daarom loop ik, om de tijd te doden, over het hele perron naar de andere ingang. Daar komt me een statige, oudere man tegemoet met een blindenstok. Hij loopt op mijn kant van het perron en om te voorkomen dat ik een zwiep van zijn blindenstok krijg draai ik om en wandel weer terug. Ergens halverwege stop ik en leun tegen het hek. Daar komt de man naar me toe, hij zal toch niet tegen me opbotsen? Moet ik wegspringen? Hij gaat toch niet tegen me praten he. Ik heb niet echt zin in een gesprek.

Jammer dan. Hij vraagt of hij me wat mag vragen en ik zeg: x93Ja hoor.x94 Hij vraagt wat de volgende metrobestemming is en hoe lang het duurt voordat de metro arriveert. Ik lees voor wat er op het elektronisch bord staat. Hij verduidelijkt dat hij het niet kan zien. Dat begrijp ik. Ik vraag hem hoe hem het OV chip systeem bevalt. Hij is er blij mee want met een strippenkaart was het voor hem moeilijk om het aantal strippen te vinden. x93Deze kaart leg je gewoon tegen het apparaatje aan. Wat er staat, zie ik niet, maakt me niet uit ook. Ik ben 80 jaar, dus ik heb gratis vervoer.x94

Hij ziet er echt niet ouder uit dan 70 en dat zeg ik hem. Ja, maar hij is het toch echt verzekert hij me en vervolgt: “Dat is mijn pech, ik word te oud. Ik begrijp hem niet. Hij vraagt of ik terzake kundig bent wat medische termen en oogziekten betreft. Ik ontken. Dat vertelt hij dat maculadegeneratie heeft. Dat is bij hem in 1994 geconstateerd en inmiddels ziet hij alleen met zijn rechteroog nog wat licht en donker en vage contouren. Er is geen genezing. Hoe ouder je wordt hoe blinder. Ik merk en begrijp dat hij daar flink van baalt. Maar dan merkt hij op dat hij steeds meer kan relativeren. Hij ziet veel mensen die er slechter aan toe zijn. Hij vertelt van een vriend die slokdarmkanker heeft en niet meer gewoon kan eten. Die bezoekt hij . Daarnaast gaat hij ook regelmatig op bezoek bij mensen die eenzaam zijn.
Ik zeg dat ik dat een mooi en zinvol vindt. Hij knikt. Ik bewonder zijn doorzettingsvermogen en levensmoed in stilte.
De metro komt er aan. Ik stap in een andere coupe: want ik had geen zin in een praatje. Ik wens hem voordat we instappen een goede reis en hij antwoordt dat hij dat hoopt en groet mij ook.
De rest van de reis vraag ik me af waarom ik niet met hem aan de praat ben gebleven, want het was toch een mooi gesprek.

Er zijn periodes dat we veel films kijken, lief en ik. Soms gaan we naar de bioscoop (Pathxe9 De Kuip is onze favoriete zaal) soms krijgen we films te leen van VuD of zoeken we, na een tip van onze PT een film op upc en natuurlijk komen we wel eens een onverwacht goeie film tegen op TV.

Soms beginnen we aan een film met het idee van ‘… ben benieuwd …’ en dan blijkt het een juweel te zijn. Zo, moet ik eerlijk bekennen, starten we Crash – gekregen van VuD en bekoornd met Oscars, dus zou goed moeten zijn. We hadden er nooit eerder van gehoord. Eigenlijk heel gek want het was echt een goeie film. Ik citeer een stukje uit een recensie die ik op internet vond:

Allerlei verhaallijnen lopen door elkaar heen. Blank, zwart, Chinees, Mexicaans; het maakt allemaal niet uit. Ze hebben allemaal hetzelfde gemeen: gevoelens. De regisseur belicht niet alleen thema’s als racisme vanuit een negatieve hoek. Veel in onze samenleving is op onbegrip gebaseerd en dat is duidelijk te zien in deze geweldige film!

Zo ongemerkt spelen er behoorlijke namen mee in deze film ( Sandra Bullock, Brendan Fraser, Don Cheadle, Matt Dillon om er maar een paar te noemen) maar het valt niet op. Ze zijn ondergeschikt aan het verhaal.

We hebben er nog een paar dagen over nagepraat, wat voor ons een duidelijk teken is dat we het een goeie film vonden. Ik heb hem meteen gekocht (in de aanbieding bij BAS)